Waar denkt ze aan?

Wat zou er in haar omgaan?
Die lieve, mooie vrouw.
Ze zit daar zeker al een uur.
Ze heeft haar Hindu rituelen gedaan.
En heeft plaatsgenomen op de verhoging in de tuin.
Open maar onder dak.
Waar zou ze aan denken?

Ze wrijft iets op haar gezicht.
En achter haar oren.
Dan in de nek.
Verzorgt ze zichzelf met olie?
Of is dit een ritueel?

Balinese vrouwen verzorgen zichzelf goed.
Zeker wanneer zij hun offers brengen.
Dan dragen ze een geborduurde blouse en sarong.
Hun haar opgestoken.
En soms het gezicht opgemaakt.

Overdenkt ze de dag?
Bijzonder of als alle andere?
Aaneen geregen door klusjes in het huis.
Wat heeft ze meegemaakt?

Denkt ze aan haar kinderen?
Is ze trots?
Doen ze het goed?
Zijn ze gelukkig?
Geworden zoals zij hoopte?

En denkt ze aan haar man?
Dat ogenschijnlijk niet al te vrolijke mens.
Die wel ontdooit als je hem langer kent.
Houdt ze van hem?

Of denkt ze soms terug aan haar jeugd?
Toen ze nog aandacht kreeg van alle jongens.
Van binnen en buiten het dorp.
Iets wat als getrouwde vrouw tot het verleden behoort.

Is ze blij?
Ten minste tevreden?
Heeft ze dromen?
Nog wensen?
Of heeft ze verdriet?
Aan haar glimlach kan ik het niet aflezen.

Of maak ik het mooier dan dat het is?
En puft ze uit na de warme dag.
In de koelte van de avond.
Genietend van de tijd voor zichzelf.
Van de stilte om haar heen.
Net als ik?

Ik observeer vanaf een afstand.
Maar straks verlaat ik de homestay.
En loop ik langs haar.
Dan lacht ze naar me.
En ik glimlach terug.