Thuis op Java

2 januari 2012, Yogyakarta

Ik kan bijna niet geloven dat ik nog maar een paar dagen in Indonesie ben. Het voelt als veel langer. De mensen zijn zo vriendelijk, dat ik me meteen thuis voel. Het is fijn om eindelijk, na het tussen de bedrijven door studeren in mijn eigen huisje in Utrecht, mijn Indonesisch te kunnen oefenen. 

Ik geniet met volle teugen van de mensen en alle bijzondere dingen die we door de dag heen tegenkomen. Van in een propvol busje totaal vastgeklemd tussen de locals te staan, die met grote ogen en grote glimlachen kijken naar die lange, uitgierende Nederlandse meisjes, de prachtige uitzichten met vulkanen, rijstvelden en tempels, tot de overvolle straten waar scooters en busjes elkaar rakelings maar altijd (net) goed voorbij razen. 

We gaan in sneltreinvaart over Java heen; Jakarta zit er alweer op en morgen vertrekken we ook weer uit Yogyakarta. Maar we genieten van elk moment! Zelfs als het regent - ja, het is regenseizoen - en we tot onze kuiten door het water in de straten waden. De traditionele toiletten - hurken en afspoelen met water - zijn spannend, maar wennen ook. Het eten bij de kleinere warungs, rumah makan en straatverkopers is pittig maar heerlijk en herken ik van mijn oma. En bovenal, zoals al eerder gezegd, zijn de mensen erg lief en behulpzaam. 

Na Java doen we het iets rustiger aan - "pelan-pelan" - op Bali en de Gili eilanden. Maar voor nu is Java nog niet van ons af. Gelukkig, want ik voel me er al best thuis. 

Sampai nanti!