Onderweg

Geschreven op 29 december 2011 

We zijn onderweg! 

Het verwachte en onverwachte uitzwaaicomité op Schiphol en alle afscheidsberichtjes vormden een warm bad om vanuit te vertrekken. Het grote avontuur en het grote genieten is begonnen. 

Het overweldigt me als bij de overstap op Dubai de Indische mensen zich verzamelen voor de gate naar Jakarta. Hiervoor zaten we nog tussen de Nederlanders, Belgen en andere buitenlanders die via Amsterdam vlogen. Nu zijn we de enige orang Belanda en is het duidelijk waar de trip naartoe gaat. 

Ik moet lachen door de herkenbare trekken in hun gezicht en de manieren die alleen Indonesische mensen hebben. Ook zie ik duidelijk de verschillen met mijzelf; met de trekken van mijn oer-Nederlandse moeder, op wie ik nog meer lijk dan op mijn Indische papa. 

Ik schrik ook even terug van de echte confrontatie met deze mensen en opeens komt keihard binnen dat ik wel naar het 'vertrouwde' geboorteland van mijn vader ga maar ook naar een voor mij geheel onbekend land. Het overweldigt me even, want opeens omring ik me met de mensen die ik juist al zolang zocht maar die er nu met zovelen zijn. De bekende geur van tijgerbalsem dringt mijn neus binnen. De Indische bekende maar onbekende gezichten kijken me aan; of denk ik dat alleen maar... Het vliegt me letterlijk even naar de keel. Gelukkig keert dit zich snel, als de zin en het plezier waar vanuit dit hele plan gestart is weer terugkeert. 

Even wennen en dan is het goed. 

We zijn onderweg!