Ubuntu avontuur

Stuiterend van energie, enthousiasme en zin zit ik achter mijn laptop. Over een paar weken ga ik me namelijk samen met Anouk, theaterdocente, inzetten voor straatkinderen in Bandung in Indonesië. Na ons finale gesprek gisteren met Renske van de Ubuntu Streetkids Foundation was het helemaal duidelijk: wij gaan dit doen!

Wat gaan wij doen? Ubuntu heeft in 2010 een geweldig theaterproject opgezet, waarover ze een blog hebben bijgehouden en de inspirerende documentaire Leef je droom is gemaakt. Samen met 87 straatmeisjes en lokale organisaties werkten zij 5 maanden lang toe naar een prachtige theatervoorstelling, die vervolgens 25 keer gespeeld is. Straatkinderen in Indonesië hebben het zwaar; de regering ontkent dat straatkinderen bestaan en de instanties die verantwoordelijk zijn voor het lot van deze kinderen zitten met de handen in het haar. Ubuntu probeert hier op een constructieve en duurzame manier iets aan te doen. Zij werkt aan een plek voor straatkinderen waar zij zich vertrouwd voelen en zich kunnen ontwikkelen, zowel op creatief als persoonlijk en sociaal vlak. Deze kinderen ontbreekt het vaak aan eigenwaarde en zelfvertrouwen, wat zij hervinden in deze projecten. Inmiddels verspreiden de activiteiten zich al over Azië, Afrika en Latijns-Amerika. 

Dus ga ik samen met Anouk van februari tot en met april 2012 naar Bandung om daar de bestaande lessentrajecten, die na het project vorig jaar voortgezet zijn door de lokale organisaties, verder te ontwikkelen en professionaliseren. Via een Train de Trainer programma willen wij de medewerkers van de lokale theater- en welzijnsorganisaties en theaterdocenten verder helpen in hun werk met de straatkinderen. We gaan in gesprek met de professionals en kinderen, om de wensen en doelen van alle betrokkenen zo goed mogelijk in kaart te brengen en daar een passend programma en levendige community voor te ontwikkelen. Uiteindelijk doel van alle activiteiten van Ubuntu, dus ook van ons avontuur, is om de kinderen voorgoed van de straat te halen en ze een beter toekomstperspectief te bieden.

Op dit moment stroomt de energie door mijn aderen en stromen de gedachten en ideeën door mijn hoofd. Hoe zal het zijn? Hoe gaan we dit organiseren? Wat zijn de belangrijkste onderdelen om aandacht aan te besteden? En hoe gaan we hiervoor geld verzamelen, om dit project tot een succes te maken? Mijn motivatie is me duidelijk: de straatkinderen laten opbloeien als bloemen in de 'bloemenstad' Bandung, daar doe ik het voor. Mocht je mij hierbij willen helpen of ondersteunen, mail mij of neem op een andere manier contact met me op (hier reageren, Twitter, Facebook of LinkedIn). Want ik kan dit niet alleen!