PAUZE

Mezelf uitrekkend schijnt de zon in mijn gezicht

Ik sluit mijn ogen en de tijd staat even stil

De warmte van de stralen brengt me tot zwijgen

Het is druk in mijn hoofd

De tijd is van mij en toch voel ik me machteloos

Rust wordt onrust en het gevoel dat ik moet
Afstrepen op lijstjes creëert leegte

Leegte die weer naar invulling zoekt

De boel de boel laten zonder angst

De lat laten zakken zonder ontevredenheid

Leegte toelaten zonder schuldgevoel

Het is tijd om te gaan

Busritten langs bergen en rijstvelden

Starend uit het raam met mijn gezicht in de zon

Onderweg zijn, om het onderweg zijn
En de tijd staat even stil

PAUZE