Het bloed kruipt...

April 2009 begon ik met Twitter en sindsdien is er één en ander veranderd. Hoe meer tweets, hoe minder blogposts, waarin ik mijn gedachten, fascinaties en ontdekkingen deelde. Vanaf 2009 is het hier dan ook wat stiller geworden. Maar dat gaat veranderen. Meer tweet-stiltes in ruil voor meer blogposts, vanwege een nieuw avontuur.

Na meer dan 3 jaar met veel plezier gewerkt te hebben bij Theatergroep DOX, heb ik onlangs mijn baan opgezegd en is de tijd rijp om nieuwe wegen in te slaan. Het kriebelt al enige tijd, ergens diep van binnen. Het verlangen om mezelf (weer iets) beter te leren kennen, om zo (nog) beter voor mezelf te kunnen zorgen, heeft afgelopen jaar luid en duidelijk van zich laten horen. En ik zou niet anders kunnen dan gehoor geven aan die heldere oproep. Een belangrijk onderdeel van mijn persoonlijke zoektocht betreft mijn roots, die met een vader, opa, oom en tante uit Indonesië en oma uit Thailand een eind verderop over de oceaan ligt. En ondanks de verre reis ligt het gevoelsmatig toch zo dichtbij. Want ook voor mij geldt: het bloed kruipt waar het niet gaan kan.

Daarom stap ik 28 december in het vliegtuig naar Jakarta, Indonesië, vanwaar ik een maand met mijn vertrouwde travelbuddy over Java naar Bali reis. Eind januari vliegt mijn vriendinnetje terug naar Nederland en reis ik terug naar Bandung, de geboorteplaats van mijn vader. Daar zal ik 3 maanden doorbrengen, waarover ik later meer zal vertellen. Eind april vlieg ik naar Bangkok, om vanaf daar nog een aantal weken Thailand te verkennen. 16 mei is dít avontuur ten einde en zet ik weer voet op Nederlandse bodem. Een op persoonlijk vlak (nog) rijker mens. Met ondernemerszin. On the move.

Familiekiekje