Wijs en prachtig Zuid-Afrika
De Zuid-Afrikanen die ik tegen ben gekomen gebruiken het verleden om van te leren, het heden om zichzelf en de wereld om zich heen te verbeteren en de toekomst om naar te streven.
Apartheid heeft een gat geslagen in Zuid-Afrika, zowel letterlijk tussen blank, gekleurd en zwart als figuurlijk in de ziel van het land en haar inwoners. Apartheid is het systeem van rassensegregatie dat de Nederlanders in 1948 invoerden. Slechts 15 jaar nadat het (eindelijk) is afgeschaft als gevolg van de vrijlating en presidentiele benoeming van Nelson Mandela is apartheid (uiteraard) niet verdwenen. Apartheid zakt misschien elke nieuwe generatie iets verder weg maar zal mogelijk nooit helemaal verdwijnen.
De zwarte Zuid-Afrikaanse schoonmaakster met de meest prachtige glimlach maakt elke ochtend een praatje met ons. Ik kan de dag niet beter beginnen. De oud-gevangene van Robbeneiland vertelt op zo'n inspirerende en lichtende manier over zijn (gruwelijke) tijd dat ik niet weet of ik moet huilen of lachen. De jonge taxichauffeur/DJ in Kaapstad vertelt me over de multiculturaliteit in en gastvrijheid van de stad. Ze haten ons niet. Us Dutch. Integendeel. Zo benadrukt ook onze zwarte gids op Robbeneiland. Bij jong en oud voert een collectief en positief gevoel van vooruitstrevenheid de boventoon.
Ik ben overdonderd door de wijsheid van de zwarte Zuid-Afrikanen. Ze lijken beter dan wie dan ook te begrijpen dat het veroordelen van anderen niks dan slechts brengt. Dat ze hun tijd en energie beter niet 'verspillen' aan het verleden. Ze werken ieder voor zich en met een groots samenhorigheidsgevoel aan het heden en de toekomst van een prachtig Zuid-Afrika. Een thuis voor iedereen. Prachtig is het alleen al daardoor.
Apartheid heeft een gat geslagen in Zuid-Afrika, zowel letterlijk tussen blank, gekleurd en zwart als figuurlijk in de ziel van het land en haar inwoners. Apartheid is het systeem van rassensegregatie dat de Nederlanders in 1948 invoerden. Slechts 15 jaar nadat het (eindelijk) is afgeschaft als gevolg van de vrijlating en presidentiele benoeming van Nelson Mandela is apartheid (uiteraard) niet verdwenen. Apartheid zakt misschien elke nieuwe generatie iets verder weg maar zal mogelijk nooit helemaal verdwijnen.
De zwarte Zuid-Afrikaanse schoonmaakster met de meest prachtige glimlach maakt elke ochtend een praatje met ons. Ik kan de dag niet beter beginnen. De oud-gevangene van Robbeneiland vertelt op zo'n inspirerende en lichtende manier over zijn (gruwelijke) tijd dat ik niet weet of ik moet huilen of lachen. De jonge taxichauffeur/DJ in Kaapstad vertelt me over de multiculturaliteit in en gastvrijheid van de stad. Ze haten ons niet. Us Dutch. Integendeel. Zo benadrukt ook onze zwarte gids op Robbeneiland. Bij jong en oud voert een collectief en positief gevoel van vooruitstrevenheid de boventoon.
Ik ben overdonderd door de wijsheid van de zwarte Zuid-Afrikanen. Ze lijken beter dan wie dan ook te begrijpen dat het veroordelen van anderen niks dan slechts brengt. Dat ze hun tijd en energie beter niet 'verspillen' aan het verleden. Ze werken ieder voor zich en met een groots samenhorigheidsgevoel aan het heden en de toekomst van een prachtig Zuid-Afrika. Een thuis voor iedereen. Prachtig is het alleen al daardoor.
Reacties