Israëli's, het leger en reizen
Israëli's en reizen. Een bijzonder fenomeen.
In ongeveer elk hostel waar we zitten zijn Israëli's. Leuke Israëli's. Minder leuke Israëli's. Maar ze zijn.
Op 18-jarige leeftijd hebben alle Israëli's, jongens en meiden, dienstplicht. Jongens 3 jaar, meiden 2 jaar. Dit betekent dat zij niet na hun middelbare school gaan studeren en op zichzelf gaan wonen. Het meer zelfstandige leven tegemoet gaan. Zoals velen onder ons.
Wanneer zij klaar zijn met hun dienstplicht gaat dan ook bijna elke Israëlier reizen. Iets zien van de wereld. Het meer zelfstandige leven opzoeken. En na het harde werken (in het leger) en voor het volgende harde werken (op een vervolgopleiding) het grote genieten! Velen vertrekken dan ook voor een tijdje naar Zuid-Amerika.
Israëli's reizen niet met een handboek zoals de Lonely Planet of Footprint. Maar hoe weet je dan in hemelsnaam hoe en wat? Welke landen, welke plaatsen? Wat hotspots? Welke hostels? Welke restaurants?
Israëli's hebben websites. Een soort communities waar ze op communiceren met andere Israëlische reizigers. Hier vinden zij hun informatie. Hier ontmoeten zij mensen. Hier vinden zij de goedkoopste opties. Gevolg: Israëli's trekken naar Israëli's. Ze gaan naar dezelfde hostels. Naar dezelfde restaurantjes. Naar dezelfde spaanse scholen. Naar dezelfde plekken.
Gevolg: Dit komt de reputatie van reizende Israëli's onder zowel reizigers als hostels e.d. soms niet ten goede.
Er zijn twee soorten Israëli's, zeggen ze zelf. 1) Israëli's die de ´Israëlische´ hostels, restaurantjes, andere Israëli's, opzoeken; en 2) Israëli's die dit niet doen en juist tegen zijn op deze manier van reizen. De eerste variant staat over het algemeen dan ook niet erg open voor niet-Israëlische reizigers en zonderen zich af. De tweede variant staan juist erg open voor andere reizigers.
Sommige hostels hebben een bordje: "Geen Israëli's". Sommige Israëli's kunnen namelijk best mondig, bijna brutaal, en luidruchtig zijn, en waar mensen samenklitten kan rumoer ontstaan. Veel zijn vaak ook nog jong als ze het leger verlaten en naar het buitenland gaan. Van een totaal afgezonderde en beschermde naar een totaal vrije en onbeschermde manier van leven.
Gelukkig zijn wij ook al veel leuke en aardige, juist erg open, Israëli's tegengekomen! Meer de tweede variant. Israëli's die ons hebben verteld over hun leven, het leger, het reizen. Een paar Israëlische jongens die toch wel jaloers waren op ons leven. Op onze 24ste al een studie ´in the pocket´, een zelfstandig leven, nu aan het reizen en nog een heel leven voor ons. Verhalen die je toch weer eens op een andere manier naar je eigen leven laten kijken.
Israëli's, het leger en reizen. Een intrigerend fenomeen.
(Let op: Ik wil graag benadrukken dat ik in dit bericht bagatalliseer en vanuit mijn persoonlijke ervaring schrijf)
In ongeveer elk hostel waar we zitten zijn Israëli's. Leuke Israëli's. Minder leuke Israëli's. Maar ze zijn.
Op 18-jarige leeftijd hebben alle Israëli's, jongens en meiden, dienstplicht. Jongens 3 jaar, meiden 2 jaar. Dit betekent dat zij niet na hun middelbare school gaan studeren en op zichzelf gaan wonen. Het meer zelfstandige leven tegemoet gaan. Zoals velen onder ons.
Wanneer zij klaar zijn met hun dienstplicht gaat dan ook bijna elke Israëlier reizen. Iets zien van de wereld. Het meer zelfstandige leven opzoeken. En na het harde werken (in het leger) en voor het volgende harde werken (op een vervolgopleiding) het grote genieten! Velen vertrekken dan ook voor een tijdje naar Zuid-Amerika.
Israëli's reizen niet met een handboek zoals de Lonely Planet of Footprint. Maar hoe weet je dan in hemelsnaam hoe en wat? Welke landen, welke plaatsen? Wat hotspots? Welke hostels? Welke restaurants?
Israëli's hebben websites. Een soort communities waar ze op communiceren met andere Israëlische reizigers. Hier vinden zij hun informatie. Hier ontmoeten zij mensen. Hier vinden zij de goedkoopste opties. Gevolg: Israëli's trekken naar Israëli's. Ze gaan naar dezelfde hostels. Naar dezelfde restaurantjes. Naar dezelfde spaanse scholen. Naar dezelfde plekken.
Gevolg: Dit komt de reputatie van reizende Israëli's onder zowel reizigers als hostels e.d. soms niet ten goede.
Er zijn twee soorten Israëli's, zeggen ze zelf. 1) Israëli's die de ´Israëlische´ hostels, restaurantjes, andere Israëli's, opzoeken; en 2) Israëli's die dit niet doen en juist tegen zijn op deze manier van reizen. De eerste variant staat over het algemeen dan ook niet erg open voor niet-Israëlische reizigers en zonderen zich af. De tweede variant staan juist erg open voor andere reizigers.
Sommige hostels hebben een bordje: "Geen Israëli's". Sommige Israëli's kunnen namelijk best mondig, bijna brutaal, en luidruchtig zijn, en waar mensen samenklitten kan rumoer ontstaan. Veel zijn vaak ook nog jong als ze het leger verlaten en naar het buitenland gaan. Van een totaal afgezonderde en beschermde naar een totaal vrije en onbeschermde manier van leven.
Gelukkig zijn wij ook al veel leuke en aardige, juist erg open, Israëli's tegengekomen! Meer de tweede variant. Israëli's die ons hebben verteld over hun leven, het leger, het reizen. Een paar Israëlische jongens die toch wel jaloers waren op ons leven. Op onze 24ste al een studie ´in the pocket´, een zelfstandig leven, nu aan het reizen en nog een heel leven voor ons. Verhalen die je toch weer eens op een andere manier naar je eigen leven laten kijken.
Israëli's, het leger en reizen. Een intrigerend fenomeen.
(Let op: Ik wil graag benadrukken dat ik in dit bericht bagatalliseer en vanuit mijn persoonlijke ervaring schrijf)
Reacties
Jij reist de wereld over en jouw nicht Anouk..... inmiddels ook. Ze is nu voor een uitwisselingsproject van haar school in Polen. Eerder dit jaar is ze hiervoor ook twee keer in Spanje geweest. Ook namens haar wil ik je van harte feliciteren met je verjaardag daar aan de andere kant van de wereld!
Dikke zoenen,
Dennis en Anouk
Heel herkenbaar dit israeli's verhaal. Sommige zijn heel fel en hebben (in onze ogen) nogal wat omstreden standpunten als het gaat om het Midden-Oosten, Palestijnen en Amerika.
Vond toen vooral de mannen erg 'hanig' (haantjesgedrag, luid, overal de baas willen zijn).
Grappig dat jij dit ook zo ervaart!
toedeloe
ik sta er ook elke x versteld van dat je overal en nergens al die israelis tegenkomt... een heel apart volkje op zich. ze lopen altijd met de groep mee maar wel hun eigen ding te doen, wat dat betreft kwamen ze op mij altijd redelijk egoistisch (of is daar een beter woord voor) over. Net alsof ze erbij waren maar er toch niet bij waren. totdat ze natuurlijk andere israelis tegenkwamen. En idd dat amicale (soms provocerende en in de picture gedrag) vind ik ook heel herkenbaar. Grappig dat je dat zo opvalt daar en velen dus met jou.