Up to the sun
Geschreven op zondag 4 maart 2007, 17.15 uur Nederlandse tijd.
Nog 2 uur te gaan voor we voet zetten op dat continent aan de andere kant. Aan de andere kant van de oceaan. Holy guacamoly! Nooit eerder zo ver van huis, nooit eerder voet gezet op een ander werelddeel, zelfs pas mijn tweede vlucht ooit. En kijk nou, going South-America!
Vannacht 2.00 uur opgestaan, 3.00 uur hit the road. Friesland slaapt maar richting Amsterdam ontwaakt Nederland. En daar verschijnt Schiphol, indrukwekkend en groot. Meteen al bij binnenkomst bots ik zowat tegen Lysette. Beiden zijn we bepakt, bezakt en in het goede gezelschap van onze familie. Koffietijd want Iberia is nog niet in the house.
Even later is het dan tijd om in te checken. Wow, compleet en zeer aangenaam verrast wordt ik door het zien van een tweekoppige vertegenwoordiging van mijn meiden, het uitzwaaicomité. Hoe gaaf is dat! En dan... zie ik ook een vierkoppige vertegenwoordiging van Lysette en mijn vriendinnen, weer zo gaaf!
7.00 uur, tijd om afscheid te nemen. Even komen mijn tranen als ik bedenk dat ik mijn ´kleine´ zusje zolang niet kan zien. Grote-zus-gevoelens. Paps en mams gedag kussen en dan is het goed, ready for take-off.
Een paar uur later staan we op het vliegveld van Madrid en moeten we ons haasten naar de volgende vlucht waar we door een kleine vertraging en een gigantische rij voor de paspoortcontrole nog nét op tijd aankomen. Maar we zitten!
Nu alweer dik 5 uur erop zitten, nog zo´n zelfde aantal te gaan. De ramen zijn afgesloten en de film draait. Wanneer je het luikje optilt wordt je verblind door een witte hemel en felle zon. Vreemd te beseffen dat we terug in de tijd gaan. In Nederland is het zo´n 3,5 uur later dan in Brazilie. Figuurlijk doe ik het vaker, terug in de tijd. Genieten, leren en waarderen van mijn leven tot nu toe. Maar zo letterlijk heb ik niet eerder beleefd. Beseffend dat de wereld zo groot is.
Ik knijp mezelf maar dit is geen droom.
Nog 2 uur te gaan voor we voet zetten op dat continent aan de andere kant. Aan de andere kant van de oceaan. Holy guacamoly! Nooit eerder zo ver van huis, nooit eerder voet gezet op een ander werelddeel, zelfs pas mijn tweede vlucht ooit. En kijk nou, going South-America!
Vannacht 2.00 uur opgestaan, 3.00 uur hit the road. Friesland slaapt maar richting Amsterdam ontwaakt Nederland. En daar verschijnt Schiphol, indrukwekkend en groot. Meteen al bij binnenkomst bots ik zowat tegen Lysette. Beiden zijn we bepakt, bezakt en in het goede gezelschap van onze familie. Koffietijd want Iberia is nog niet in the house.
Even later is het dan tijd om in te checken. Wow, compleet en zeer aangenaam verrast wordt ik door het zien van een tweekoppige vertegenwoordiging van mijn meiden, het uitzwaaicomité. Hoe gaaf is dat! En dan... zie ik ook een vierkoppige vertegenwoordiging van Lysette en mijn vriendinnen, weer zo gaaf!
7.00 uur, tijd om afscheid te nemen. Even komen mijn tranen als ik bedenk dat ik mijn ´kleine´ zusje zolang niet kan zien. Grote-zus-gevoelens. Paps en mams gedag kussen en dan is het goed, ready for take-off.
Een paar uur later staan we op het vliegveld van Madrid en moeten we ons haasten naar de volgende vlucht waar we door een kleine vertraging en een gigantische rij voor de paspoortcontrole nog nét op tijd aankomen. Maar we zitten!
Nu alweer dik 5 uur erop zitten, nog zo´n zelfde aantal te gaan. De ramen zijn afgesloten en de film draait. Wanneer je het luikje optilt wordt je verblind door een witte hemel en felle zon. Vreemd te beseffen dat we terug in de tijd gaan. In Nederland is het zo´n 3,5 uur later dan in Brazilie. Figuurlijk doe ik het vaker, terug in de tijd. Genieten, leren en waarderen van mijn leven tot nu toe. Maar zo letterlijk heb ik niet eerder beleefd. Beseffend dat de wereld zo groot is.
Ik knijp mezelf maar dit is geen droom.
Reacties
Weer heel mooi gezegd. Echt spannend allemaal zeg. En in zo'n korte tijd al zoveel meegemaakt, las ik op jullie weblog. Pfff... Beloofd veel goeds voor de komende maanden!
Geniet en vergeet ons niet :-)
Kus, Hanneke